ရုပ်သံ

“အန်တီတို့ အဲဒီအိမ်ဆောက်ပြီးနေတာ ၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အခုအန်တီ အဲဒီဘက်အိမ် မသွားချင်ဘူးဆိုတာ အဲဘက်ကိုသွားရင် ဘယ်လိုမှ ခံစားလို့မရဘူး။ အခုအဲဘက်အိမ်ကို အန်တီ တအားလွမ်းတယ်။ ကိုယ့်အိမ်ကို သွေးနဲ့ချွေးနဲ့ ရှာထားရတာလေ။ သူများလို ချမ်းသာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ကျပ်ရရင် တစ်မတ်ပဲ စားတယ်။ ကျန်တာ ဒီအိမ်အတွက်ဆိုပြီးပေါ့”

“ညီမလေးကို အဲလို အဓမ္မ ပြုကျင့်တာကို ဘယ်သူ့ဆီမှ မပြောရဲဘူး။ အဲဆရာဝန်က ခြိမ်းခြောက်ထားတယ်။ နင်ပြောပြရင် နင်ပဲအရှက်ရမယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ဆီမှ မပြောပြရဲဘူး”

ဝေးလံခေါင်သီပြီး တအာင်းတပ်မတော် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တအာင်းဒေသ မန်တုံမြို့နယ် နမ့်ကျိုးကျေးရွာဟာ လီဆူတိုင်းရင်းသားတွေ နေထိုင်ပြီး အိမ်ခြေ ၃၀ ဝန်းကျင် ရှိပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ အောက်တိုဘာ ၂ ရက်မှာ တအာင်းတပ်မတော်- PSLF/TNLA ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကွတ်ခိုင်မြို့ ရပ်ကွက် ၈ မှာရှိတဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းကနေ ပြန်လာတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦး လူသွားလူလာပြတ်တဲ့ ခြုံပုတ်ထဲ သတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ဖြစ်စဥ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။

ဖိုဝါဒ ကြီးစိုးတဲ့ ဒီလို ကျေးလက်ဒေသမှာ အမျိုးသမီးတွေကို ရွာသူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်တာဟာ ရှားပါးတဲ့ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ထရံနဲ့ ကာထားပြီး ပေ ၂၀ ဝန်းကျင်သာရှိတဲ့ ဒီအိမ်လေးဟာ ကျန်သူတွေအတွက် ပြုပြင်နိုင်ပေမဲ့ ထမင်းနပ်မှန်ဖို့တောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဒေါ်ခမ်းလူတို့ သားအမိအတွက်ကတော့ ဒီလိုအိမ် ပြန်ရဖို့ မလွယ်ကူလှပါဘူး။

ကိုယ်က မိဘဆိုတော့ ကိုယ့်ကလေး‌တွေကို ပညာတတ်တစ်‌ယောက်အနေနဲ့ ဖြစ်စေချင်တာပေါ့။ ကျောင်းပြီးတဲ့အထိ ထားပေးချင်တာပေါ့။ မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ စားစရာမရှိ နေစရာအိမ်လည်း မရှိဘူးဆိုတော့ အကြီးမကို ကျောင်းထွက်ခိုင်းလိုက်တာ။ သူလည်း တွေးတတ်ပြီဆိုတော့ ကျောင်း မတက်တော့ဘူးတဲ့ အမေကို သနားလို့။ ကျောင်းထွက်ပြီး အလုပ်ဘဲ ထွက်လုပ်မယ်တဲ့